ਨੌਜਵਾਨ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੇ ਦਿਖਾਈਆਂ ਰੌਸ਼ਨ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ-
ਡਾ ਜਤਿੰਦਰ ਸਾਬੀ (ਮੋਬਾਇਲ-9872978781)
ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ’ਚ ਭਾਰਤ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਲੋਹਾ ਮਨਵਾਇਆ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੇ ਕੁੱਲ 85 ਤਮਗੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਤਮਗਾ ਸੂਚੀ ਵਿਚ ਚੌਥਾ ਸਥਾਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ 21 ਸੋਨੇ, 27 ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ 37 ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਮਗੇ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਿਛਲੀਆਂ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤੇ 107 ਤਮਗਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਇਸ ਵਾਰ ਕੁੱਲ ਤਮਗਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘਟੀ ਹੈ, ਪਰ ਕਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਨੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨਵੀਆਂ ਆਸਾਂ ਜਗਾਈਆਂ ਹਨ।ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚੀਨ, ਜਾਪਾਨ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ ਰਹੇ। ਚੀਨ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਭਾਰਤ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਚੁਣੌਤੀ ਹੁਣ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਮਗਿਆਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਬਦਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਨਵਾਂ ਇਤਿਹਾਸ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਇਸ ਖੇਡ ਨੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਮਗੇ ਦਿਵਾਏ। ਕੇਵਲ 17 ਸਾਲ ਦੀ ਕੁਮਕੁਮ ਮੋਹੋੜ ਨੇ ਮਹਿਲਾ ਰਿਕਰਵ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤ ਕੇ ਇਤਿਹਾਸ ਰਚ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਰਿਕਰਵ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦਾ ਸੋਨਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਬਣੀ। ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਜਿੱਤ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨਵੀਂ ਖੇਡ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਟੀਮ ਨੇ ਕਈ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਨੇ ਇਸ ਖੇਡ ਵਿਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਲਾਭ ਲੈਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਆਰਚਰੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਫ਼ਲ ਖੇਡ ਰਹੀ। ਪਿਛਲੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਵਾਂਗ ਇਸ ਵਾਰ ਵੀ ਭਾਰਤ ਨੇ 5 ਸੋਨੇ, 2 ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ 2 ਕਾਂਸੀ ਸਮੇਤ 9 ਤਮਗੇ ਜਿੱਤੇ।ਕੰਪਾਊਂਡ ਟੀਮ ਦੇ ਤਿੰਨੋਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖਿਤਾਬ ਭਾਰਤ ਨੇ ਬਚਾ ਲਏ। ਮਹਿਲਾ ਰਿਕਰਵ ਵਿਚ ਵੀ ਭਾਰਤ ਨੇ ਵੱਡਾ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ। ਕੁਮਕੁਮ ਮੋਹੋਦ ਨੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸੋਨਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਦਕਿ ਮਹਿਲਾ ਰਿਕਰਵ ਟੀਮ ਨੇ ਪਿਛਲੀ ਵਾਰ ਦੇ ਕਾਂਸੀ ਨੂੰ ਇਸ ਵਾਰ ਸੋਨੇ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਤਮਗਿਆਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ, ਪਰ ਸੋਨ ਤਗਮੇ ਦੀ ਘਾਟ—ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਨੇ ਕੁੱਲ 15 ਤਮਗੇ ਜਿੱਤੇ। ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਬੇਹੱਦ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਪਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਮਗਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਪਿਛਲੀਆਂ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਘੱਟ ਰਹੀ।ਨੀਰੂ ਢਾਂਡਾ ਨੇ ਮਹਿਲਾ ਟਰੈਪ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤ ਕੇ ਨਵਾਂ ਇਤਿਹਾਸ ਸਿਰਜਿਆ। ਉਹ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਟਰੈਪ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦਾ ਸੋਨਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਬਣੀ।ਇਹ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਕੋਲ ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਅਤੇ ਗਹਿਰਾਈ ਦੋਵੇਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਲੋੜ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਹੈ ਕਿ ਵੱਡੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਪੜਾਅ ਵਿਚ ਦਬਾਅ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਹਾਂਗਝੋਊ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮੀਦਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਨੇ ਉੱਥੇ 7 ਸੋਨੇ ਸਮੇਤ 22 ਤਮਗੇ ਜਿੱਤੇ ਸਨ। ਨਾਗੋਆ ਵਿਚ ਤਮਗਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘਟ ਕੇ 15 ਰਹਿ ਗਈ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਸਿਰਫ਼ 3 ਮਿਲੇ।
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਇਹ ਰਹੀ ਕਿ ਹਾਂਗਝੋਊ ਵਿਚ ਜਿੱਤੇ ਸੱਤ ਸੋਨ ਤਮਗਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਨੀਰੂ ਢਾਂਡਾ ਨੇ ਟ੍ਰੈਪ ਵਿਚ ਸੋਨਾ ਜਿੱਤ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਦਿਖਾਈ। ਕੀਨਨ ਚੇਨਾਈ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਿਕਸਡ ਟ੍ਰੈਪ ਦਾ ਸੋਨਾ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ। ਮਿਕਸਡ 10 ਮੀਟਰ ਏਅਰ ਪਿਸਟਲ ਵਿਚ ਕਮਲਜੀਤ ਅਤੇ ਸੁਰੂਚੀ ਸਿੰਘ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨੇ ਵੀ ਸੋਨਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਲਈ ਤਮਗਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਕਮੀ,ਭਾਰਤ ਲਈ ਅਗਲੇ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਧਿਆਨ ਦੀ ਲੋੜ।
ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਨਵੀਂ ਚਮਕ—ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਨੇ ਵੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਲਵਲੀਨਾ ਬੋਰਗੋਹੇਨ, ਪਰਵੀਨ ਹੁੱਡਾ ਅਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਮਾਣ ਵਧਾਇਆ।
ਮਹਿਲਾ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਲਵਲੀਨਾ ਦੀ ਜਿੱਤ ਖਾਸ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਮਗਾ ਪੁਰਸ਼ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਲਈ ਨਵੀਂ ਆਸ ਬਣ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ। ਭਾਰਤੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਨੌਜਵਾਨ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦਾ ਉਭਾਰ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਦੇਸ਼ ਕੋਲ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖਿਡਾਰੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਬਾਕਸਿੰਗ ਨੇ ਇਸ ਵਾਰ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ। ਹਾਂਗਝੋਊ ਵਿਚ ਇਕ ਵੀ ਸੋਨਾ ਨਾ ਜਿੱਤ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਭਾਰਤੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨੇ ਨਾਗੋਆ ਵਿਚ 3 ਸੋਨੇ ਸਮੇਤ 6 ਤਮਗੇ ਜਿੱਤੇ।ਲਵਲੀਨਾ ਬੋਰਗੋਹੇਨ ਨੇ ਪਿਛਲੀ ਵਾਰ ਦੀ ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਪਰਵੀਨ ਹੁੱਡਾ ਅਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਪੰਘਾਲ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾਂ ਵਿਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤੇ। ਭਾਰਤੀ ਬਾਕਸਿੰਗ ਲਈ ਨਾਗੋਆ ਬੇਹੱਦ ਸਫ਼ਲ ਰਿਹਾ।
ਕੁਸ਼ਤੀ ਵਿਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਾਪਸੀ—ਕੁਸ਼ਤੀ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਨੇ ਛੇ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤੇ। ਅਮਨ ਸਹਿਰਾਵਤ ਅਤੇ ਸੁਜੀਤ ਕਲਕਲ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਭਾਰਤੀ ਕੁਸ਼ਤੀ ਦਾ ਮਾਣ ਵਧਾਇਆ। ਇਹ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਭਾਰਤੀ ਕੁਸ਼ਤੀ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨ ਪਹਿਲਵਾਨਾਂ ਨੇ ਦਿਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਪੁਰਾਣੇ ਚੈਂਪੀਅਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤਿਆਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਕੁਸ਼ਤੀ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਨੇ ਪਿਛਲੀ ਵਾਰ 6 ਤਮਗੇ ਤਾਂ ਜਿੱਤੇ ਸਨ, ਪਰ ਸੋਨਾ ਇਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਵਾਰ ਅਮਨ ਸਹਿਰਾਵਤ ਅਤੇ ਸੁਜੀਤ ਕਲਕਲ ਨੇ ਫ੍ਰੀਸਟਾਈਲ ਵਿਚ ਦੋ ਸੋਨੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਕਹਾਣੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।ਨਿਤੇਸ਼ ਨੇ ਗ੍ਰੀਕੋ-ਰੋਮਨ ਵਿਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਚਾਂਦੀ ਜਿੱਤੀ। ਕੁੱਲ ਤਮਗਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਭਾਵੇਂ 6 ਹੀ ਰਹੀ, ਪਰ ਤਮਗਿਆਂ ਦਾ ਰੰਗ ਭਾਰਤ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਬਿਹਤਰ ਰਿਹਾ।
ਹਾਕੀ ਵਿਚ ਦੋਹਰੀ ਖੁਸ਼ੀ—ਭਾਰਤ ਦੀ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤੇ। ਪੁਰਸ਼ ਟੀਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਖਿਤਾਬ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ, ਜਦਕਿ ਮਹਿਲਾ ਟੀਮ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੋਰ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਹੀ।ਮਹਿਲਾ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਦਾ ਇਹ ਸੋਨਾ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸਹੀ ਸਿਖਲਾਈ, ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮੌਕੇ ਮਿਲਣ ’ਤੇ ਉਹ ਏਸ਼ਿਆਈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਵੀ ਵੱਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।ਪੁਰਸ਼ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੋਨ ਤਮਗਾ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ। ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨਾਮਾ ਮਹਿਲਾ ਟੀਮ ਨੇ ਕੀਤਾ।ਭਾਰਤ ਨੇ ਮੌਜੂਦਾ ਚੈਂਪੀਅਨ ਚੀਨ ਨੂੰ 1-0 ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ 1982 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਮਹਿਲਾ ਹਾਕੀ ਦਾ ਸੋਨਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਇਸ ਨਾਲ 44 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਖਤਮ ਹੋਈ।ਦੋਵੇਂ ਭਾਰਤੀ ਹਾਕੀ ਟੀਮਾਂ ਨੇ 2028 ਲਾਸ ਐਂਜਲਿਸ ਓਲੰਪਿਕ ਲਈ ਵੀ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕੀਤਾ।ਇਹ ਭਾਰਤੀ ਹਾਕੀ ਲਈ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਤੇ ਬੇਹੱਦ ਉਤਸ਼ਾਹਜਨਕ ਮੁਹਿੰਮ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿਚ ਵੀ ਭਾਰਤ ਦਾ ਦਬਦਬਾ—ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਨੇ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾ ਦੋਵਾਂ ਵਰਗਾਂ ਵਿਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤੇ। ਇਸ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦੀ ਏਸ਼ਿਆਈ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਥਿਤੀ ਹੋਰ ਪੱਕੀ ਹੋਈ।ਹਾਲਾਂਕਿ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ, ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼ੀ, ਕੁਸ਼ਤੀ ਜਾਂ ਦੌੜ ਵਰਗੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਿੱਤਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਖੇਡ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਜ਼ਰੂਰ ਵਧਾਈ।
ਦੌੜ ਅਤੇ ਮੈਦਾਨੀ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਸੰਭਾਵਨਾ—ਦੌੜ ਅਤੇ ਮੈਦਾਨੀ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਨੇ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤੇ, ਪਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਮਗਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਉਮੀਦ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।ਇੱਥੇ ਭਾਰਤ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਖਿਡਾਰੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਰਹੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਸਥਾਨ ਤੱਕ ਕਿਵੇਂ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇ।ਇਸ ਲਈ ਖੇਡ ਵਿਗਿਆਨ, ਖੁਰਾਕ, ਸਰੀਰਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਸੱਟਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਤਿਆਰੀ ’ਤੇ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਫਿੱਕੀ—ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਵਿਚ ਵੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਹਾਂਗਝੋਊ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਹੀ। ਪਿਛਲੀ ਵਾਰ 6 ਸੋਨੇ ਸਮੇਤ 29 ਤਮਗੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਇਸ ਵਾਰ 24 ਤਮਗੇ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਰਿਹਾ।ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ 4×400 ਮੀਟਰ ਰਿਲੇ ਟੀਮ ਨੇ ਭਾਰਤ ਲਈ ਸੋਨਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਤੇਜਿੰਦਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਤੂਰ ਨੂੰ ਇਸ ਵਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਥਾਂ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਸੰਤੋਖ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਤੇਜਸਵਿਨ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਤਮਗਾ ਵੀ ਚਾਂਦੀ ਤੋਂ ਕਾਂਸੀ ਹੋ ਗਿਆ।ਪਰ ਗੁਲਵੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਹੁਪੱਖੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 10,000 ਮੀਟਰ ਵਿਚ ਚਾਂਦੀ, 1500 ਮੀਟਰ ਵਿਚ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ 5000 ਮੀਟਰ ਵਿਚ ਕਾਂਸੀ ਜਿੱਤਿਆ। ਬੇਸ਼ੱਕ ਤਮਗੇ ਆਏ, ਪਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਮੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ।
ਕ੍ਰਿਕਟ ਅਤੇ ਕਬੱਡੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਕਾਇਮ—ਕ੍ਰਿਕਟ ਅਤੇ ਕਬੱਡੀ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹਤ ਕਾਇਮ ਰੱਖੀ। ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮਾਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤੇ। ਕਬੱਡੀ ਵਿਚ ਵੀ ਦੋਵੇਂ ਵਰਗਾਂ ਨੇ ਖਿਤਾਬ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਕੀਤਾ।ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਡਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਤਮਗਾ ਖਾਤੇ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਵੀ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਅਜੇ ਵੀ ਕਾਇਮ ਹੈ।
ਗੋਲਫ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਣਵੀ ਉਰਸ ਨੇ ਰਚਿਆ ਇਤਿਹਾਸ—ਅਦਿਤੀ ਅਸ਼ੋਕ ਨੇ ਹਾਂਗਝੋਊ ਵਿਚ ਮਹਿਲਾ ਗੋਲਫ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ। ਨਾਗੋਆ ਵਿਚ ਪ੍ਰਣਵੀ ਉਰਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ।ਉਹ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸੋਨਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਗੋਲਫਰ ਬਣੀ।
ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹੱਥ ਲੱਗੀ—ਹਾਂਗਝੋਊ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਇਸ ਵਾਰ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਵਿਚ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਤਮਗਾ ਮਿਲਿਆ।ਪੁਰਸ਼ ਡਬਲਜ਼ ਵਿਚ ਸਾਤਵਿਕਸਾਈਰਾਜ ਰੰਕੀਰੈੱਡੀ ਅਤੇ ਚਿਰਾਗ ਸ਼ੈੱਟੀ ਦਾ ਸੋਨਾ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਪੁਰਸ਼ ਟੀਮ ਵੀ ਪਿਛਲੀ ਵਾਰ ਦੀ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਥਾਂ ਕਾਂਸੀ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਰਹੀ।
ਰੋਇੰਗ ਅਤੇ ਟੈਨਿਸ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਰਹੇ—ਰੋਇੰਗ ਵਿਚ ਹਾਂਗਝੋਊ ਦੇ 5 ਤਮਗਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਇਸ ਵਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਕਾਂਸੀ ਮਿਲਿਆ।ਟੈਨਿਸ ਵਿਚ ਤਾਂ ਭਾਰਤ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾਜਨਕ ਨਤੀਜਾ ਰਿਹਾ। ਕੋਈ ਤਮਗਾ ਨਾ ਮਿਲਣ ਕਾਰਨ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਟੈਨਿਸ ਦਾ 36 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਤਮਗਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਟੁੱਟ ਗਿਆ।
ਮੀਰਾਬਾਈ ਚਾਨੂ ਦਾ ਅਧੂਰਾ ਸੁਪਨਾ ਹੋਇਆ ਪੂਰਾ—ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਟਾਰ ਵੈਟਲਿਫਟਰ ਮੀਰਾਬਾਈ ਚਾਨੂ ਨੇ ਮਹਿਲਾ 49 ਕਿਲੋ ਵਰਗ ਵਿਚ ਚਾਂਦੀ ਜਿੱਤ ਕੇ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਤਮਗਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।ਓਲੰਪਿਕ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਦੀ ਤਮਗਾ ਜੇਤੂ ਮੀਰਾਬਾਈ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿਚ ਸਿਰਫ਼ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਤਮਗਾ ਬਾਕੀ ਸੀ। ਨਾਗੋਆ ਵਿਚ ਇਹ ਕਮੀ ਵੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ।
ਪਿਛਲੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ—ਪਿਛਲੀਆਂ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਨੇ 107 ਤਮਗੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਨਵਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਵਾਰ 85 ਤਮਗਿਆਂ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਉਸ ਅੰਕੜੇ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਰਿਹਾ।ਪਰ ਕੇਵਲ ਤਮਗਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਭਾਰਤੀ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਸ ਵਾਰ ਕਈ ਨੌਜਵਾਨ ਖਿਡਾਰੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵੱਡੇ ਮੰਚ ’ਤੇ ਚਮਕੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਖੇਡਾਂ ਭਾਰਤੀ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪੜਾਅ ਵੀ ਸਾਬਤ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਸਰਕਾਰ ਲਈ ਅਗਲੀ ਵੱਡੀ ਚੁਣੌਤੀ—-ਹੁਣ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਖੇਡ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਤਮਗਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਮਗਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਾਉਣਾ ਹੈ।ਪਿੰਡ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਖੇਡ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੀ ਪਛਾਣ, ਖੇਡ ਮੈਦਾਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਵਾਧਾ, ਚੰਗੇ ਕੋਚ, ਖੇਡ ਵਿਗਿਆਨ, ਮਾਹਿਰ ਖੁਰਾਕ, ਸਰੀਰਕ ਇਲਾਜ, ਮਾਨਸਿਕ ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਨੂੰ ਇਕੋ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਉਣਾ ਹੋਵੇਗਾ।ਖਿਡਾਰੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਣ ਤੱਕ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪੂਰੇ ਖੇਡ ਜੀਵਨ ਦੌਰਾਨ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਣੀ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਅਸਲ ਮੰਜ਼ਿਲ ਅਜੇ ਤੱਕ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੈ—ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਚੌਥਾ ਸਥਾਨ ਭਾਰਤ ਲਈ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਪਰ ਖੇਡ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀ ਬਣਨ ਲਈ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ।ਭਾਰਤ ਕੋਲ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਆਬਾਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਵਧ ਰਹੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਸੁਚੱਜੀ ਅਤੇ ਲੰਬੀ ਮਿਆਦ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਵੇ।
ਅੱਜ ਦਾ ਕੁਮਕੁਮ ਮੋਹੋੜ, ਨੀਰੂ ਢਾਂਡਾ, ਪ੍ਰਣਵੀ ਉਰਸ, ਅਮਨ ਸਹਿਰਾਵਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨੌਜਵਾਨ ਖਿਡਾਰੀ ਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਅਤੇ ਓਲੰਪਿਕ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ।ਭਾਰਤੀ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਅਗਲੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਸਿਰਫ਼ ਹੋਰ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤਣਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਮੰਜ਼ਿਲ ਇਹ ਹੋਵੇ ਕਿ ਹਰ ਤਮਗੇ ਦਾ ਰੰਗ ਸੋਨੇ ਵਿਚ ਬਦਲੇ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਮੋਹਰੀ ਖੇਡ ਤਾਕਤਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਸਥਾਈ ਸਥਾਨ ਬਣਾਏ।ਹੁਣ ਨਾਗੋਆ ਤੋਂ ਇਕ ਵੱਡਾ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮਿਹਨਤ ਜਾਰੀ ਰਹੇ, ਮੌਕੇ ਵਧਦੇ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਖਿਡਾਰੀ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਦੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਜਿੱਤ ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਓਲੰਪਿਕ ਕਾਮਯਾਬੀ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ।
